Als je processen wilt omdraaien, moet je beginnen met het aanpassen van vastgeroeste systemen en protocollen. Als business analist bij Kwadrant weet Adrie van Slooten daar alles van. Zij doet data-onderzoek en maakt analyses die bedoeld zijn om processen en procedures te stroomlijnen. Zodat de cliënt betere zorg krijgt en de zorgmedewerker optimale ondersteuning.
Als business analist probeer je een brug te slaan tussen zorg en ICT. Waarom is dat nodig?
“Die twee afdelingen spreken verschillende talen, terwijl ze vaak hetzelfde bedoelen. Bij ICT is men blij met mijn directe aanpak, maar zorgmedewerkers vragen om een andere benadering. Ze werken veel meer vanuit hun hart, er zijn voor hun cliënt. Hun doel is om iemand een mooie dag te bezorgen. Als ik aannemelijk kan maken dat een bepaalde innovatie daarbij helpt, heb ik hun aandacht.”
Waar liggen de grootste obstakels voor verandering?
“Iets doen omdat we het al jaren zo deden. Soms is iets helemaal onderzocht, onderbouwd en klaar om geïmplementeerd te worden. Alleen dat laatste stapje ontbreekt. Als dat komt doordat iemand anders iets vindt, is dat lastig. Meningen en aannames horen voor mij niet thuis in dat proces. Je kunt het altijd ergens oneens over zijn, maar feiten blijven feiten.”
Wat is het belangrijkste in je rol als verbinder?
“Ik denk communicatie. Als ik een analyse maak en daar een mooi stuk over schrijf, maar niemand begrijpt het, dan heb ik mijn werk niet goed gedaan. Een mooi voorbeeld hiervan is toen we in 2019 besloten om alles te digitaliseren en medewerkers voortaan hun handtekening digitaal te laten zetten. Een revolutie! Toen dat in veel gevallen juridisch helemaal niet nodig bleek, schaften we het af. Dat leidde tot veel weerstand. Jarenlang waren mensen ‘gedrild’ op die handtekeningen. Door intensieve gesprekken, gedetailleerde uitleg en veel inlevingsvermogen ontdekten we waar men bang voor was – en konden we die angst ontkrachten.”
Zijn er meer voorbeelden waar anders werken en communicatie bij elkaar komen?
“Uiteindelijk draait mijn werk om data verzamelen. Stel dat er een locatie is die klaagt over het hoge aantal alarmeringen ‘s nachts. Dankzij digitalisering hoeven we niet te gissen waardoor dat komt, maar kunnen we op cliëntniveau zien wie wanneer op de alarmknop drukt. Door te digitaliseren zie je het grotere plaatje; dat kon niet toen we alles alleen op papier hadden.”
Wordt er buiten de organisatie om ook samengewerkt?
“Jazeker. We zijn onlangs gestart met een pilot bij huisartsen. Tegenwoordig kunnen zij – als een cliënt hier toestemming voor geeft – inloggen in ons Elektronisch Cliëntdossier (ECD). Zo kunnen ze na een visite meelezen wat de zorgmedewerker heeft ingevoerd en daar hun eigen bevindingen aan toevoegen. Dat scheelt al gauw zo’n twintig minuten werk, én de zorgmedewerker is niet meer alleen verantwoordelijk voor de rapportage. Dit is dus een win-win!”
Dit artikel verscheen in iZi Magazine, nieuwsgierig naar het hele magazine? Check deze link.



