Cor Boer fietst al bijna zes jaar lang iedere dag van Blokker naar Hoorn om zijn vrouw Corry te bezoeken bij Omring Lindendael.
“‘Sla toch eens een dagje over’, zeggen de kinderen wel eens. Maar dat doe ik niet; ik wil het niet. Corry is mijn vrouw, ik heb haar mijn trouw beloofd tot in de dood. Ze is het dierbaarste wat ik heb. Daar heb ik alles voor over. Natuurlijk is het een behoorlijke inspanning om haar elke dag te bezoeken. Ook omdat ik zelf ook al in de negentig ben. Maar zo lang als het kan, zal ik het blijven doen. Onze kinderen wonen hier vlakbij, die kunnen soms bijspringen, maar eigenlijk doe ik alles zelf. Dat is helemaal op eigen initiatief, niemand heeft mij gevraagd hier elke dag te komen. Sommige mensen hebben daar bewondering voor, maar voor mij voelt voor haar zorgen als een verantwoordelijkheid en een taak. Ik vind het vanzelfsprekend dat ik die uitvoer.
Recentelijk heeft mijn vrouw een hersenbloeding gehad en kan ze niet meer lopen. In de goede tijd gingen we vaak – zij met haar rollator – een rondje lopen om het gebouw of door de stad. Nu gaan we met de rolstoel door het gebouw. ‘Indoor training’, noem ik dat. Voor en na de wandeling drinken we een kopje koffie en praten we wat. Ik doe ook regelmatig mee met de activiteiten die georganiseerd worden. Met uitjes ga ik ook vaak mee, zoals laatst naar de dierentuin of het tuincentrum. Omdat ik hier al zo lang kom, ken ik de zorgmedewerkers inmiddels allemaal bij naam. Het voelt eigenlijk ook een beetje als mijn thuis.”
Dit artikel verscheen in iZi Magazine, nieuwsgierig naar het hele magazine? Check deze link.
