De beweging is in volle gang. Te midden van zoeken, leren en doen staan we even stil om in te checken bij zeven bestuurders: waar ervaren zij vaart, en waar juist tegenwind? En wat helpt om koers te houden en samen vooruit te blijven bewegen? We spreken de 7 bestuurders vanuit de organisaties aangesloten bij iZi over hun ervaringen, motieven en inzichten.
Wat motiveerde jou om je aan te sluiten bij iZi?
Marjolein: Er is een andere aanpak nodig. Niet alleen door het groeiende aantal ouderen, vooral omdat zij en wij het anders willen. We zien dat het fijner en beter kan worden.
Margje: Als grote zorgorganisatie voelen we een maatschappelijke plicht om de zorg in de toekomst ook duurzaam toegankelijk te houden. Dat samen met partners doen die ook meezoeken, meebewegen en meeleren is een fantastische kans.
Wat valt je op, als je met een iZi-bril gaat kijken?
Bart: Vaak is het netwerk rond mensen breder dan alleen de ‘gebruikelijke’ contactpersonen. Deze mensen willen vaak wel een rol spelen, maar worden niet altijd benaderd.
Angelique: Ik zie dat zorgprofessionals heel goed de logica zien van het betrekken van naasten, omdat het mensen helpt om hun eigen leven zoveel mogelijk te blijven leven.
Welke veranderingen zijn er al doorgevoerd binnen jullie organisatie?
Anna: Bij Cordaan zijn de medewerkers van het Servicepunt Informele Zorg – de ambassadeurs van informele zorg – getraind door iZi. Daardoor hebben ze geleerd hoe je de beweging naar het meer betrekken van naasten ook op de locaties op gang kunt brengen. En door de introductie van de paarse koe worden mooie voorbeelden van samenwerkingen in het zonnetje gezet.
Robin: Op bijna alle locaties betrekken we de naasten steeds meer. Het mooie is dat zowel zij, als de mensen die zorg nodig hebben, dat enorm waarderen. Het is echt een verbetering van de kwaliteit van leven. Bijvoorbeeld, als een partner zijn man of vrouw thuis altijd zelf douchte, dan mag dat op onze locaties ook gedaan worden. Zo behouden we wat normaal is: dat werkt prettig voor iedereen.
Welke resultaten zie je?
Jan Maarten: Er zijn inmiddels twee impactcoalities gevormd. Om de beweging groter te maken, doen we allemaal mee met het Train de Trainer programma. De inzichten uit het programma nemen wij mee in onze proeftuin ondersteuning bij het leven, waarbij wij tot een andersoortige organisatie en inrichting van processen willen komen.
Marjolein: Het thema staat in de hele organisatie op de kaart, iedereen is doordrongen van het belang. Hoe we het moeten aanpakken is soms nog zoeken, maar mensen proberen dingen uit en dat is een belangrijke stap.
Impactmetingen
iZi onderzoekt in alle organisaties de effecten voor cliënten, familie en professionals. Uit deze ‘impactmetingen’, uitgevoerd door een onafhankelijke onderzoeker, komen de volgende resultaten:
Effecten voor cliënten en familieleden:
- Meer maatwerk: er zijn meer opties voor praktische hulp en activiteiten zijn beter afgestemd op dagelijks leven.
- Familie dichterbij: ze zijn meer verbonden met de cliënt en diens dagelijks leven.
- Meer eigen regie: de cliënt bepaalt.
- Aandacht voor naasten: de familie voelt zich welkom (net als thuis) en ondersteund.
Effecten voor zorgprofessionals:
- Meer bewustzijn van het belang van informele zorg voor de kwaliteit van leven van de cliënt.
- Betere samenwerking met informele zorg leidt tot meer werkplezier, meer wederzijds begrip en een andere sfeer op de afdeling.
- Meer tijd en rust: de familie neemt bepaalde taken over, waardoor soms minder formele zorg nodig is ener meer ruimte ontstaat voor andere werkzaamheden en andere cliënten.
Waar loop jij vanuit je rol als rugwindgever soms tegenaan?
Margje: De wind waait altijd uit meerdere hoeken tegelijk. Soms is het zoeken hoe je rugwind geeft aan meerdere initiatieven: we moeten het zo doseren dat ieder initiatief genoeg ruimte voelt om te laveren en de vaart erin kan houden.
Marjolein: We hebben een hele grote organisatie. Om iedereen in beweging te krijgen, moeten we op elke laag steeds opnieuw het gesprek voeren. De kunst is om de zorg en ondersteuning door te laten draaien terwijl we ondertussen werken aan de nieuwe wereld. We bouwen aan een brug waar we tegelijkertijd al overheen lopen.
Wat zou je andere bestuurders willen meegeven die twijfelen of ze ook actief willen inzetten op het versterken van de samenwerking met naasten?
Bart: Ga het gewoon doen! Laat je vooral niet tegenhouden door regels en financieringen. Ik denk dat als we als beweging kunnen laten zien dat dit werkt, we het systeem uiteindelijk vóór, in plaats van tegen ons kunnen laten werken.
Margje: Vraag jezelf af waarom naasten niet automatisch onderdeel blijven van iemands leven. Zij waren er al, en zijn belangrijk voor de kwaliteit van leven. Waarom hebben wij soms de neiging hun rol over te nemen? Als je jezelf dat afvraagt, komt er beweging.
Dit artikel verscheen in iZi Magazine, nieuwsgierig naar het hele magazine? Check deze link.
